مسابقه سرعت انتخابات ریاست جمهوری سرمایه گذاری

مسابقه سرعت: انتخابات ریاست جمهوری سرمایه گذاری بانک مرکزی ساختمان انتخابات پروانه اقتصاد اقتصادی مرکزی بازار ایران

«اگر زنبور ها از سطح زمین ناپدید شوند، انسان ها چهار سال زیاد زنده نخواهند بود.» این فرضیه آلبرت انیشتین هست. فرضیه ای که حالا با نخستین نشانه ها از کم کردن تعد

حیات تلخ بدون عسل

حیات تلخ بدون عسل

عبارات مهم : جمعیت

«اگر زنبور ها از سطح زمین ناپدید شوند، انسان ها چهار سال زیاد زنده نخواهند بود.» این فرضیه آلبرت انیشتین هست. فرضیه ای که حالا با نخستین نشانه ها از کم کردن تعداد زنبورهای عسل در انگلستان و آمریکا نگرانی ها از آخر حیات بشر روی کره زمین قوت گرفته هست. شاید با خواندن این جمله نخستین سوالی که ذهن شما را درگیر خود کرده باشد این است که آیا باید فوت و انقراض زنبورهای عسل زندگی انسان ها را ترساندن کند؟ یا آیا حیات بشری با چنین توانمندی هایی در گرو حشراتی کوچک باشد؟

حیات تلخ بدون عسل

وقتی زنبور ها نباشند، گرده افشانی نیست، گیاه های نیستند، حیواناتی نخواهند بود. هنگامی که نه گیاهی باشد و نه حیوانی انسان ها نیز باید رخت خود را ببندند و از زمین بروند. این تعبیری راحت از جمله آلبرت انیشتین هست. تفسیری که بعضی از مفسران نسبت به آن شک دارند.

آنها معتقدند که هیچ شواهد حقیقی وجود ندارد که انیشتین در مورد زنبورها این سخن را بیان کرده باشد.

اولین شواهدی که ارتباط بین انیشتین و پرسشها زیست محیطی ناشی از ناپدید شدن زنبورها را نشان می دهد به «مجله زنبورعسل کانادایی» در سال 1941 باز می گردد. در این مجله این جمله از انیشتین به چشم می خورد: «حذف زنبور عسل از زمین به همان اندازه می تواند به زمین آسیب برساند که یک صد هزار گیاه از روی زمین نابود شوند.» جمله ای که البته هیچ مدرکی مبنی بر این که انیشتین این مطلب را ذکر کرده باشد وجود ندارد. در عوض ولی منابع و مستندات کافی وجود دارد که بیانیه ای از این نوع به وسیله یکی از اشخاص بزرگ ادبی به نام موریس مترلینک در سال 1901 نوشته شده است که در دهه های بعد این گفته به طور گسترده ای انتشار یافته است.

«اگر زنبور ها از سطح زمین ناپدید شوند، انسان ها چهار سال زیاد زنده نخواهند بود.» این فرضیه آلبرت انیشتین هست. فرضیه ای که حالا با نخستین نشانه ها از کم کردن تعد

در ماه مه 1965 یک نشریه فرانسوی محیط زیست و حیوانات راجع به این جمله گزارشی نوشت و اعلام کرد انیشتین محاسبه کرده که اگر زنبورها ناپدید شوند بشریت زمانی کمتر از 4 سال جهت حیات روی زمین دارند. در سال 1859 چالز داروین رساله علمی را در مورد «خاستگاه گونه ها» انتشار داده است که بخشی از آن مشمول بر تعاملات بین گربه ها، موش ها، زنبورها، قارچ و شبدر بود. داروین در این رساله اشاره کرده است که بعضی از گونه های مهم گیاهی با خطر انقراض روبرو می شوند اگر زنبورهای عسل ناپدید شوند.

در سال 1887 «مجله زنبورعسل بریتانیا» یک مقاله به چاپ رسانده که یک زنجیره از تعاملات زیست محیطی را نشان می دهد. این مقاله جمعیت گاوها را وابسته به جمعیت گربه می داند. این زنجیره نشان می دهد که گاوها وابسته به زنبور عسل هستند. در سال 1901 موریس مترلینک، نویسنده برجسته بلژیکی، کتاب «زنبور عسل، مورچگان و موریانه» را انتشار داده است و به کمک کردن این ایده که زنبور عنصری حیاتی محسوب می شود، پرداخت. این کار ابتدا در فرانسه نوشته شده است و به وسیله آلفرد ساترو به زبان انگلیسی ترجمه شده است هست. شهرت مترلینک هنگامی رشد کرد که جایزه نوبل ادبیات را در سال 1911 کسب کرد. او در کتاب خود جمله ای داشت که می گفت «تمدن ما به زنبورها بدهکار است». بعضی از خوانندگان ممکن است با خواندن این جمله به این نتیجه رسیده باشند که انقراض زنبور عسل باعث سقوط تمدن انسان ها می شود.

حالا ولی این ادعا که حیات صد هزار گونه گیاهی وابسته به عملکرد زنبورهای عسل هستند، هر صدسال به طور مرتب تکرار می شود و به یکی از جنجالی ترین مباحث زیست محیطی تبدیل می شود. امسال نیز جهت بار دیگر با ارائه گزارش هایی از کم کردن یک سومی زنبورهای عسل طی سال گذشته در دو کشور آمریکا و انگلستان مطرح شده است هست. دیگر کشورهای اروپایی نیز با فقدان تعداد زیادی از زنبورها مواجه شده است اند. جهت مثال ایتالیا اعلام کرده است که در سال گذشته نیمی از جمعیت زنبورهای این کشور نابود شده است اند و بر اساس گزارش‏های به دست آمده از هند این فوت و میر راه خود را به آسیا نیز باز کرده هست. تعداد انبوهی از زنبورهای عسل در سراسر دنیا در حال نابودی هستند و همین امر باعث گردهمایی دانشمندان به منظور کشف علت این نابودی شده است است.

حیات تلخ بدون عسل

اینگونه به نظر می رسد که تنها یک علت باعث بروز این فاجعه نشده و نمی شود. بیماری، کمبود غذا، آفت ها و تولید مثل در کنار هم می توانند بر روی جمعیت جهانی این حشرات سودمند تاثیر گذار باشند و حیات آنها را به خطر بیندازند.

اما درحالی که دلایل انفرادی مانند بیماری و آفت می توانند درگیر این واقعه باشند اطلاعات بشر از چگونگی ترکیب این عوامل کشنده با یکدیگر و بروز این فاجعه جهانی بسیار اندک هست. چنین بینشی طی چند سال آینده باید براق شود و به همین جهت دولت آمریکا، اتحادیه اروپا و دیگر کشورها درحال صرف هزینه‏های گزاف جهت تحقیقات بر روی زنبورها هستند. جهت مثال دولت انگلستان با دو برابر کردن بودجه هر سال تحقیقات در این زمینه هر سال 400 هزار پوند را جهت تحقیق بر روی زنبورها طی 5 سال آینده تخصیص داده شده است داده است.

«اگر زنبور ها از سطح زمین ناپدید شوند، انسان ها چهار سال زیاد زنده نخواهند بود.» این فرضیه آلبرت انیشتین هست. فرضیه ای که حالا با نخستین نشانه ها از کم کردن تعد

در عین حال اتحادیه ملی زنبور در انگلستان به منظور تهیه نقشه ای جامع از میزان فوت و میر این حشرات و تحقیق بر روی پراکندگی آنها 2.3 میلیون پوند را به خود تخصیص داده شده است داده هست. به گفته متخصصان صرف چنین هزینه هایی بسیار حیاتی خواهد بود لیکن بدون در نظر گرفتن کل جهان، متخصصان هنوز اطلاعات کافی از علت شکل گیری این فاجعه در اروپا را نیز در دست ندارند. یکی از مهمترین عوامل کشتار زنبورها آفتی است به نام واروآ که از سیبری شیوع یافته و تمامی کشورها به جز استرالیا را تحت تاثیر قرار داده است.

آلوده شدن به این آفت به تدریج مقاومت زنبورها را در برابر بیماری‏های ویروسی کم کردن خواهد داد و مهمتر از آن، این آفتها در برابر سمومی که به منظور کنترل آنها تولید شده است اند مقاوم شده است و از بین نمی روند. در آمریکا نیز ویروس‏ها منجر به بروز اختلالی به نام اختلال فروپاشی کلونی می شوند.

حیات تلخ بدون عسل

طی این اختلال زنبورهای بالغ کندوهای خود را ترک کرده و ملکه و زنبورهای جوان را تنها باقی می‏گذارند که این پدیده به مرور باعث فوت این اعضا از کلونی خواهد شد.

واژه های کلیدی: جمعیت | زنبور | آمریکا | انیشتین | انگلستان | دولت آمریکا | اخبار علمی و آموزشی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz